و سبع مائه پادشاه طغاتيمور را به مازندران بردند و به پادشاهى بنشاندند . امراى عراق چون امير شيخ حسن بزرگ ، سلطان محمد را به پادشاهى نشانده بود و امير على پادشاه كه خال سلطان ابو سعيد بود و امراى اويرات و امير محمود ايسن قتلغ ، موسى خان را به پادشاهى نشانده بودند و امير سيورغان كه پسر امير چوپان بود و امير شيخ حسن تمور تاش و ملك اشرف و برادران او و امير پيرحسين پسر امير محمود چوپان و امير ياغى باستى پسر امير چوپان و امير تودان امير تالش ايشان نيز سليمان خان را به پادشاهى نشاندند و مادر امير سيورغان - ساتى بيك - كه همشيرهء پادشاه ابو سعيد بود به پادشاه سليمان خان دادند . و چون همهء جماعت را محقق بود كه استحقاق سلطنت به پادشاه طغاتيمور اوليتر است ، جهت صلاح مملكت خود ، هر سه قوم ايلچيان به خراسان به طلب پادشاه طغاتيمور فرستادند و استدعاى حضور او نمودند . چون عزيمت عراق مصمم فرمودند جماعتى امرا راضى نبودند ملك - معز الدين حسين را جهت ضبط سرحد با هرات و امير بيرام شاه و امراى ديگر را به مدد كارى او تعيين فرمودند و امير راى ملك را مقرر گردانيدند كه در ولايت نسا و ابيورد در يورت خود مقام نمايد و امير تغمش و فرزندان و خويشان چون پيشتر از اين كه امراى خراسان را به عراق طلب مىفرمودند به حكم يرليغ ، ايشان را جهت ضبط خراسان مىگذاشتند بر آن موجب مقرر نكردند كه مقام نمايند و به وقت حركت پادشاه ، امير عبد اللّه مولاى بىاجازت با قهستان معاودت نمود و امير ارغون شاه نيز مراجعت كرد و برادر او امير سونج بوقا پيش پادشاه بود خواستند كه او را بگيرند حكم يرليغ نافذ شد كه او را سيورغال داده پيش امير ارغون شاه فرستند و بنابر مصلحت وقت بدان ملتفت نشدند كه ايشان مراجعت نمودند و امير ارغون شاه و امير عبد اللّه را فرمودند كه برقرار هر يك به ضبط ولايت و سرحد خود قيام نمايند و پادشاه با امرا و وزرا به طرف عراق حركت فرمود . چون به همدان رسيدند امير محمود ايسن قتلغ و امراى اويرات كه پادشاه موسى خان را نشانده بودند پيش پادشاه طغاتيمور نيامدند و هزيمت كردند شهرك نو همدان را كه مسكن و مستقر امير محمود ايسن قتلغ بود لشكريان پادشاه غارت كردند . بعد از هزيمت ، امير محمود و موسى خان از مخالفت پشيمان شدند و امير على جعفر پسر شيخ على ايرنجى را كه پيشتر به مازندران به بندگى حضرت آمده بود پيش پادشاه طغاتيمور فرستادند و طريقهء متابعت و مطاوعت اظهار نمودند . امير على جعفر را دلدارى داده بازگردانيدند